در جوابت بگم که هیچکس از موجودیت این بلاگ خبر نداره الا من و خدای خودم...

البته جدیداً توهم اینکه کسی که منو می شناسه و مییاد بلاگم رو می خونه گرفتم!! بنابراین محتاطانه می نویسم! البته فقط توهمه! چون اگه احساس کنم که همچین چیزی صحت داره هجرت خواهم کرد...

اومدم بهش ثابت کنم که اگه می گم دیگه فیس بوک نمی رم، یعنی نمی رم..

پی نوشت 1: البته چک می کنم! اما مطلب جدید نمی زارم که بدونه که فیس بوک نمی یام :)

پی نوشت 2: وای، چقدر سخته نتونی لایک کنی یا از چیزی که خوشت اومده شر کنی!! البته تمرین خویشتن داری هم هست ها!!

.

.

.

.

.

.

پی نوشت: تغییرات لحاظ شد، دقت کنی می فهمی !!!

عروسی دختر دوست بابا هم نرفتم! این علی رید به همه چی..

آخه کجا داد بزنم؟ چرا نمی تونم خالی کنم خودمو؟ چرا نمی تونم راحت توی خیابون گریه کنم؟ چرا نمی تونم داد بزنم؟؟ چرا نمی تونم فحش بدم؟؟ چرا نمی تونم بدوم؟ چرا نمی تونم انرژی ام رو خالی کنم؟؟ چرا همش می نویسم؟؟ چرا فکر می کنم با نوشتن انرژی ام خالی می شه؟؟ چرا اصلاً باید بنویسم؟؟ نوشتنی که ممکنه بعدها بر علیه خودم استفاده بشه؟؟ چرا وقتی گریه می کنم می گم واسه آلرژیه!! چرا باید اونی باشم که مردم دوست دارن؟؟ چرا من واقعی سمیه رو دوست ندارن؟؟

امروز سری چهارم پرینت رو هم گرفتم البته یه 70 صفحه اش موند که دیگه کاغذ نداشتم.. بدم صحافی بشه و برم دنبال امضا و کارهای نهایی..

امروز به طور جدی به تصمیم ام فکر کردم، دارم به یقین می رسم که تصمیمم اشتباهه..  اینکه علی ذاتاً شکاکه و اینکه با اخلاق من که نمی تونم زود تصمیم بگیرم مشکل داره و هی چوب می کنه به سرم می زنه واقعیه که نمی شه نادیده گرفتش.. 

علیرضا باید با یه دختری که تحصیلاتش از خودش کمتره بره.. کسی که قدرت تعقل نداشته باشه.. کسی که هر چی می گن، بگه چشم.. اینکه آقا بالا سر بخواد.. اینکه فکر کنه شوهرش است که درست تر و منطقی تر فکر می کنه.. و هزار تا دلیل دیگه که آدم رو یاد زن و شوهرهای قدیم می ندازه و نمونه اش مامان باباهای خیلی از ماهاس..

اما من اینطوری نیستم! من فکر میکنم، من دوست دارم واسه خودم تصمیم بگیرم، من دوست ندارم به یکی هی بگم چشم، من دلم می خواد بگم پول خودمه! دوست دارم هرجور دوست دارم خرجش کنم..

بابا درسته که زنم اما من فکر می کنم! این یعنی هستم!!

42 تا 58 امتیاز: در هیچ دسته بندی قرار نمی گیرد!!

1. صداقت

2. عدم پنهانکاری

3. سهیم شدن..

واسه همه اینها کلی توضیح هست که حال ندارم بنویسم...

راجع به این وبلاگم هم گفتم، کمی عصبانی شد و گفت کسی که قراره همسرت بشه یعنی توی همه چی زندگی ات باید سهیم بشه... تو دو ساله وبلاگ می نویسی و قایم کردی ازش؟؟ تو داری یه شخصیت می سازی که موازی خودت در خفا داره رشد می کنه و علی ازش خبر نداره!! کارت کاملاً اشتباهه!!

تا مرداد باید روی این سه اصل متمرکز باشم و روی خودم کار کنم! باید یه سمیه جدید متولد بشه.. سمیه ای که ضمن اینکه صداقت داره، هیچ چیز مخفی از همسرش نداره و اونو توی همه کارها و احساساتش سهیم می کنه..

از اینکه ایروبیک رو جدی ادامه می دم و خیلی روحیه ام عوض شده

از اینکه علیرضا چهارشنبه اومد تهران و کادوی روز زن رو داد و همون روز برگشت (50 تومن! )

از اینکه دیروز باز اومد تهران با یه شاخه گل دم دفتر! و استرس من برای اینکه کسی نیاد..

از اینکه کلاسهای طراحی سفال رو می رم و خیلی دوسش دارم..

از اینکه خونه رو کلی ترکوندیم و داریم تعمیرات می کنیم! از کف و دیوار و کابینت و رنگ و پرده و هرچی که فکرشو بکنی..

از اینکه تا الان دو سری پرینت از پایان نامه ام گرفتم و دهن این پرینتر دفتر سرویس...

از اینکه به خاطر اوضاع خونه همه پراکنده شدیم. من و آجی ام خونه اون یکی آجی ام. مامان و آجی کوچیکه رفتن زنجان و بابا توی خونه می مونه بالا سر کارگرها...

از اینکه امروز ساعت 7 وقت مشاوره با آدریژان دارم و نمی دونم چی بگم!

از اینکه وکیل ها این چهارشنبه می یان

و هزار حرف دیگه که آدم می ترسه بنویسه! شاید علی یه روز بیاد بخونه!!!

پسورد ایمیل منو پیدا کرده ! تا حالا هم نگفته که چطوری! رفته بود همه زار و زندگی منو خونده بود!

من یه مشکل دارم!! هر کسی باید یه حریم هایی داشته باشه که فقط مربوط به خودشه، حتی اگر هم ازدواج کنه.. اما بعضی ها اینو درک نمی کنن! :|

این چه مدلشه!! خیلی یاد معصومه می کنم . همش براش فاتحه می خونم و همش گریه ام می گیره.. نمی دونم چرا اینطوری شدم!! خدا روح همه رفتگان را شاد کنه. البته اینکه نمی تونم باور کنم فاتحه های من ره به جایی ببرد! اون مرد و تجربه اش رو جای دیگه داره کامل می کنه. اما فاتحه من صرفاً برای آروم شدن روح و جسم خودمه. 

خیلی معصومانه مرد... همش تقصیر من بود.... خدا منو ببخشه....

دلم براش تنگ شده...

به شما هم پیشنهاد می کنم همچین قلکی توی خونه داشته باشید.. جای دوری نمی ره..

هم من، هم علی از ازدواج می ترسیم! سن که می ره بالا، معیارهات عوض می شه، با دید دیگه ای به زندگی نگاه می کنی! هدفت و ایدئولوژی هات عوض می شه.. خوب یه خوبی هایی داره و یه بدی هایی..

یکی از دوستام توی بلاگش حدیث تصادفی گذاشته!!! (به حق چیزای ندیده!) .. یکی اش این بود:

دو رکعت نماز شخص متاهل برتر از هفتاد رکعت نمازی است که شخص مجرد می خواند..

والا من که فلسفه این حدیث رو من نفهمیدم!! شما چطور؟؟

این سری می گفت: سمیه! دیگه هر کدوم یه کتاب جدا نخریم. بیا یکی بخریم.

پی نوشت: یعنی در آینده یک کتاب برای دوتایی مون کافیه!! چون کتابخونه مون مشترکه :)

امروز ساعت 4 نشده، به بهانه نداشتن مدرک بهش گفتن دیگه نیاد!! وقتی بهم مسیج داد از عصبانیت داشتم می ترکیدم! فقط بهش گفتم شماره اونجا رو بده که ته قضیه رو دربیارم! گفت که شماره  رو از گوشی اش پاک کرده! کاش شماره اش رو پاک نکرده بود... حالی اساسی ازشون می گرفتم...

دپرس شدم.. واسه آجی ام... کاش اونقدر داشتم که کار نکنه :(

راستی دیروز کلاس ایروبیک ثبت نام کردم! خیلی گرد  شده ام! 55 کیلو :0